Kırma dostun kalbini

Hiç kalp kırdınız mı veya kalbinizi kıran oldu mu?Sanıyorum insan oğluna
özgü duygular bunlar.Zira başka hiçbir canlı da böyle bir duygunun var
olduğuna inanmıyorum. Evinizde beslediğiniz bir köpeğe
kızarsınız,söylenirsiniz hatta yeri gelir bir tekme atarsınız, fakat yine
de o size asla darılmaz.Kısa bir süre sonra sizi gördüğünde sevgiyle
kuyruğunu sallar,sevgi dolu gözlerle bakar.Biz insanlarda durum
başka.Kalbimiz kırıldığında tüm herşeyi unutursunuz,o olay sanki dünyanın
en kötü olayıdır.Dünya başınıza yıkılmıştır.O insanı bir daha affetmemeyi
düşünürsünüz.Onunla olan tüm iyi anılar birden bire silinmiştir
hafızalardan.



Belki şok olmuşsunuzdur,böyle bir hareket beklememişsinizdir
ondan.Ama olan olmuş,kırılan kırılmıştır.Yıllar önce bir Malatya'da huzur
evinde bir yaşlı ile sohbet ediyordum. Zaten oldum olası yaşlı inanları
severim.Anıları çok olur onların.Şiire meraklı bir ihtiyardı, hemen ayak
üstü dörtlükler uyduruveren bir ihtiyarcık.Sohbet sırasında derin bir iç
çekerek;Kırma dostun kalbini,Onaracak ustası yok.Soldurma gönül
çiçeğini,Sulamaya ibrik yok;böyle demişti.Sevgiyle bakan,artık
iyice çukura kaçmış gözlerinde bir an parıldayan bir damla yaş gördüm.Belki
geçmişte yapılan bir yanlışı anımsamıştı.Zaten yine onunla
cezalar,kanunlar,hapishaneler üzerine yaptığımız bir
söyleşide;Cezaevleri boşuna demişti.En güçlü ceza evleri
vicdanımızdır.Vicdanın rahat olmadıktan sonra suçun af edilmiş,özgür
kalmışsın ne çare?Vicdanın olmadıktan sonra en berbat mapus damlarının sana
faydası ne;demişti.O günden sonra davranışlarıma,sözlerime,sosyal
ilişkilerime daha bir dikkat eder oldum.İnsanları kırmamayı,kırılsam da
kırmamayı ilke edinir oldum.Bazen bilmeyerek de olsa birilerini kırdıysam
ve o kırdığım insan bunu bana hatırlatırsa ,o vicdan azabı bana zaten
yeter.O insanı tekrar kazanabilmek için şartlar ne kadar zor olsa da yine
de denemeyi göze alırım.İhtiyarın dediği gibi ;Onaracak ustası
yok olmasına rağmen,usta titizliğinde olmasa da çıraklık
mertebesinde çaba gösteririm.(hernekadar bazen karşımdaki tarafından aptal
yerine konulsam da)Günümüz insanı daha gerçekçi,sosyal ilişkiler hep
karşılıklı çıkarlar ile donanımlı. Kalp kırılmış,kırılmamış,dostluklar
bitmiş,bitmemiş önemi yok.Önemli olan o günü kâr ile kapatabilmek.Dostum
bana küsmüş,küserse küssün,onun bileceği bir iş�mantığı hakim.En
güzeli geçmişte kalan dostluk değerlerine sahip çıkmak,bir birimize daha
saygılı,daha hoşgörülü yaklaşabilmek,hepsinden önemlisi kişilere karşı
içimizdeki o kahrolası önyargıyı yok edebilmek.